Samodzielność, to umiejętność, którą dziecko wcieli w swoje życie już na zawsze.
Nauczyciele jak i rodzice spotykają się na co dzień z wieloma sytuacjami, gdy dziecko prosi ich o pomoc w różnych sytuacjach np. w czasie drugiego śniadania podchodzi z paczką herbatników prosząc o otwarcie, przed wyjściem na spacer prosi o założenie szalika lub ściągnięcie go po powrocie, otworzenie butelki czy bidonu z napojem, ubranie kurtki, pomoc w czynnościach higienicznych w toalecie czy ściągnięcie sweterka itp.
Dorosły może pomóc w dwojaki sposób, wyręczyć go lub poprowadzić krok po kroku, jak zrobić to samemu.
Jakie korzyści przyniesie nam i dziecku wyręczenie go w danej trudnej dla niego czynności? Chyba tylko i wyłącznie taką, że my dorośli zrobimy to szybko i zyskamy na czasie. Ale za to korzyści pokierowania dziecka w samodzielnym dążeniu do pokonania tej trudności jest więcej.
Dziecko zdobywa kolejną umiejętność, którą wcieli w swoje życie już na zawsze, a przy kolejnej okazji będzie mogło ją już tylko udoskonalać. Odczuwa satysfakcję i zadowolenie, jest dumne ze swojego sukcesu i widzi dumę w oczach dorosłego, który cieszy się razem z nim. Zyskuje pewność siebie i może teraz pomóc rówieśnikowi w tej samej czynności. Nie boi się szukać pomocy, rozwiązania problemu, dzięki temu stale rozwija się. Jeśli podejmuje pierwsze próby robienia czegoś samodzielnie poznaje smak porażki oraz sukcesu, a co za tym idzie kształtuje w sobie wolę pracy nad sobą, poznaje proces uczenia się nowych rzeczy, zyskuje świadomość, że z każdą kolejną próbą będzie lepiej i nie poddaje się, zaczyna rozumieć, że jeśli na początku coś się nie uda, to nie znaczy że już nigdy tego nie będzie umiał, ale próbuje poraz kolejny.
My dorośli potrzebujemy tylko dać sobie i dziecku czas, pozwolić mu na błędy i bawić się nimi, pozwolić na poszukiwanie innych rozwiązań, nie bać się nie być perfekcyjnym, bo nie można nim być we wszystkim, co robimy. Bądźmy szczęśliwi, bo dzieci są szczęśliwe kiedy są samodzielne.
LubishEnglish 